Πέμπτη
22 Οκτωβρίου
2020

Doctor Vasiliadis

Κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων της γυναίκας - Συχνότητα της μετάδοσης στο έμβρυο και μεταφορά της HPV λοίμωξης στον τοκετό

Στην βρεφική και στην παιδική ηλικία με την μέχρι σήμερα υπάρχουσα καταγεγραμμένη γνώση τα συχνότερα ευρήματα βλάβης από την λοίμωξη, κονδυλώματα εκδηλώνονται στον βλεννογόνο του στόματος, στο λάρυγγα και σπανιότερα στον ρινικό βλεννογόνο.

Η hpv λοίμωξη μεταδίδεται από την μητέρα στο νεογέννητο στον τοκετό (πηγή). Σε διάφορες μελέτες σε ποσοστό 4% έως 87% των νεογέννητων συμβαίνει επιμόλυνση στην διάρκεια του τοκετού και έχει βρεθεί ενεργός ιός στην κοιλότητα του στόματος τους σε ανίχνευση του DNA ιού που έγινε αμέσως μετά από τον τοκετό. Ωστόσο, η πραγματικότητα στο ποσοστό αυτό από τις μεγαλύτερες σε αριθμό μελέτες φαίνται να είναι < 5%. Σε παιδία που γεννήθηκαν από μητέρες με διαπιστωμένη προϋπάρχουσα hpv λοίμωξη ένα ποσοστό 7‰ από αυτά βρέθηκε ότι εκδηλώνει βλάβες εντός της πρώτης πενταετίας ως συνέπεια της μόλυνσης με κονδυλώματα στο ρινοφάρυγγα και τον λάρυγγα των με σχεδόν όλα τα περιστατικά να οφείλονται στα στελέχη 6 και 11 της ομάδας ιών hpv (πηγή1), (πηγή2)

Ο τοκετός με καισαρική τομή φαίνεται ότι ελαττώνει αλλά δεν προστατεύει  πλήρως το νεογέννητο από την λοίμωξη από τον ιό hpv και τις βλάβες του. Παρ' ότι στις διάφορες μελέτες φαίνεται ότι η καισαρική τομή μειώνει κατά το ήμισυ έως και 4,6 φορές (πηγή) την συχνότητα της λοίμωξης από τον ιό hpv, εδώ όμως σαφώς υπάρχει ανεπάρκεια μελετών γιατί δεν έχουν υπολογίσει τον θηλασμό και την πιθανή λοίμωξη του στοματοφάρυγγα του νεογέννητου δια μέσου της μολυσμένης θηλής της θηλάζουσας μητέρας δεδομένου ότι η πιθανότητα της επιμόλυνσης της θηλής από hpv είναι αποδεδειγμένη από άλλες μελέτες. (πηγή)

Επιπλέον, σε πρόσφατες μελέτες, φαίνεται ότι η παρουσία του ιού στον ορό του αίματος της εγκύου (οροθετικότητα στο DNA ιού των HPV) να παίζει σημαντικό ρόλο στην μετάδοση της λοίμωξης από την μητέρα στο νεογέννητο. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2010 από τους Smith ME και συν. (πηγή) βρέθηκε ότι 32,4% των εγκύων έιναι HPV DNA οροθετικές και επίσης το 30,9% των νεογεννήτων HPV DNA οροθετικά. Σε αντίθεση, ενώ το 27,9% των εγκύων είχαν θετικό ιϊκό φορτίο στον τράχηλο της μήτρας (HPV DNA+) , μόνο 1,5% των νεογεννήτων είχαν HPV DNA+ στο στόμα ή το γεννητικό τους σύστημα, γεγονός που δείχνει ότι η οροθετικότητα της μητέρας να είναι ο βασικός παράγοντας της μετάδοσης της λοίμωξης στο νεογέννητο.  Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες μελέτες που δείχνουν ότι σε έγκυες που γέννησαν με καισαρική τομή και έιχαν υποκλινική λοίμωξη, η μετάδοση της hpv λοίμωξης στον πλακούντα και το αμνιακό υγρό είναι μηδενική, ώστε να αποκλείεται η ενδομήτρια μετάδοση. (πηγή)

Στις ως άνω μελέτες πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι κάποιες μορφές του HPV μπορούν να προκαλέσουν ορατά κονδυλώματα (ακροχορδόνες) όπως για παράδειγμα τα στελέχη 6 και 11 ενώ κάποιες άλλες μορφές μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση η οποία να επιφέρει προ-καρκινικές δυσπλαστικές αλλοιώσεις μη ορατές ακόμη και από τον ειδικό ιατρό ώστε να ξεφύγουν από την έγκαιρη διάγνωση δεδομένης της μακράς πορείας της λοίμωξης από το απλό κονδύλωμα μέχρι την κακοήθεια που έχει μεσοδιάστημα 7 έως 12 έτη και την σχετική μικρή διάρκεια των μελετών.

Στον παρακάτω πίνακα εμφανίζεται ο σχετικός κίνδυνος (relative risk) εμφάνισης ορατών hpv βλαβών στην βρεφική και παιδική ηλικία σε σχέση με την κατάσταση στον τοκετό. (πηγή)

 

hpv_g_2.jpg

 

Για την μητέρα, από την προσωπική μας εμπειρία με τις εγκύους που είχαν κονδυλώματα πριν μείνουν έγκυες, διαπιστώσαμε ότι παρατηρείται αυτοΐαση μετά τον τοκετό, σε ποσοστό περί το 80%.  Όμοια δεδομένα που συμφωνούν με την ίαση μετά από τον τοκετό έχουν δημοσιευτεί και σε πρόσφατη βιβλιογραφία με ποσοτά αυτοΐασης μέχρι και 74%  (πηγή), έτσι ώστε η εγκυμοσύνη να αποτελεί μια προσεγγίσιμη και ισοδύναμα αποτελεσματική με τις άλλες μεθόδους (laser, κλπ) θεραπευτική μέθοδο για την γυναίκα.

Για να δείτε ένα ενδιαφέρον απόσπασμα από την συνέντευξη
της μαίας μας Έφης Ξεναρίου στα ΜΜΕ Κορινθίας σχετικά με τη
σχέση των κοδυλωμάτων με τον τοκετό που βασίζεται σε
σύγχρονα βιβλιογραφικά δεδομένα πατήστε εδώ...

23770357_1542209082539889_2132299933_o.jpg

© Theodoros X. Vasiliadis, MD, PhD