Τρίτη
12 Δεκεμβρίου
2017

Doctor Vasiliadis

Κολπίτιδα - Τραχηλίτιδα

Υπό Δρ Θεοδώρου Ξεν. Βασιλειάδη, Μαιευτήρα Γυναικολόγου

H κολπίτιδα και η τραχηλίτιδα είναι ένα πολύ κοινό νόσημα, που επηρεάζει περισσότερο από το 50% των γυναικών σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής τους. Συνήθως αποτελεί ήπια και ασυμπτωματική φλεγμονή με ευρήματα μόνο στο κυτταρολογικό επίχρισμα (pap-test) που γίνεται στη γυναίκα για προληπτικούς λόγους και σε ποσοστό 40% και αποτελεί την «υποκλινική»  εκδήλωση της (χωρίς συμπτώματα).  Σε άλλες περιπτώσεις, αποτελεί κλινικό εύρημα στην εξέταση από τον ειδικό ιατρό ή συμπτωματική πάθηση που ενοχλεί την πάσχουσα και την προτρέπει να επισπευτεί το ειδικό ιατρό.

Με απλή εξήγηση κολπίτιδα ή τραχηλίτιδα σημαίνει φλεγμονή του καλυπτικού επιθηλίου του κόλπου και του τραχήλου. Δεν προκαλεί και δεν είναι αιτία κακοήθειας του κόλπου και του τραχήλου και γιαυτό τον λόγο δεν είναι αναγκαίος ο πανικός που δημιουργείται στις γυναίκες.

Ο όρος «τραχηλίτιδα» αναφέρεται στην ιατρική έκφραση της φλεγμονής των κυττάρων του τραχήλου.  Λόγω της γειτνίασης του κόλπου με τον  τράχηλο της γυναίκας, συνήθως ο όρος αναφέρεται ως «κολποτραχηλίτιδα» και εκφράζει την ενιαία φλεγμονή του κόλπου και του τραχήλου. Η έκδηλη τραχηλίτιδα χαρακτηρίζεται από μια πυώδη ή βλεννοπυώδη έκκριση (εικόνες) από τον ενδοτραχηλικό σωλήνα, ορατή στο  στόμιο του τραχήλου ή σε μια λήψη ενδοτραχηλικού επιχρίσματος. Από αρκετούς κλινικούς ειδικούς, ως έμμεση ένδειξη τραχηλίτιδας θεωρείται επίσης η εύκολη αιμορραγία του τραχήλου της μήτρας που προκαλείται κατά την λήψη επιχρίσματος.

 

mhtra2.png

Η συνήθης φλεγμονή του κόλπου και του τραχήλου συχνά υπάρχει χωρίς συμπτώματα και αναφέρεται ως υποκλινική φλεγμονή, αλλά αντίθετα, σε άλλες γυναίκες εκδηλώνεται με μια ανώμαλη κολπική έκκριση και σπάνια κολπική αιμορραγία μετά τη σεξουαλική επαφή.

Η διάγνωση της υποκλινικής (ασυμπτωματικής) μορφής της κολποτραχηλίτιδας βασίζεται  στα κυτταρολογικά ευρήματα του επιχρίσματος του κόλπου και του τραχήλου (pap-test). Ωστόσο, κατά την μικροσκοπική εξέταση και την αξιολόγηση των κυτταρικών επιχρισμάτων, παρά  το γεγονός ότι ορισμένοι ειδικοί θεωρούν τον αυξημένο αριθμό των πολυμορφοπύρηνων λευκών αιμοσφαιρίων ως χρήσιμο εύρημα για τη διάγνωση της τραχηλίτιδας (εικόνες), το κριτήριο αυτό δεν έχει τυποποιηθεί και  έχει χαμηλή θετική-προγνωστική αξία (ευαισθησία), αποδίδει όμως στον κλινικό ιατρό διάγνωση φλεγμονής που πρέπει να αξιολογηθεί από τον ιατρό σε σχέση με τα κλινικά ευρήματα και τις ενοχλήσεις (συμπτώματα) στη γυναίκα. Σε αυτό το σημείο για τον διαχωρισμό της φλεγμονής που έχει ανάγκη από θεραπεία και αυτής που δεν χρειάζεται θεραπεία συμβάλλει τόσο η κλινική  εμπειρία του εξετάζοντα ειδικού ιατρού για την αποφυγή των υπερβολικών θεραπειών (κυρίως όταν χρησιμοποιείται η μαθηματική λογική στις ερμηνείες), όσο και τα ευρήματα από την μικροσκοπική και μικροβιολογική εξέταση των κολποτραχηλικών εκκρίσεων.

Στο δικό μας υλικό,  από ανασκόπηση  σε 7770 pap-test ασθενών που εξετάσαμε βρέθηκε αναλογία για φυσιολογικά ευρήματα σε ποσοστό  34,1% και κολποτραχηλίτιδα σε 48,3%. Στον παρακάτω πίνακα εμφανίζονται τα ποσοστά των ευρημάτων στα κυτταρολογικά επιχρίσματα (pap-test) των δικών μας ασθενών.

cervicitis.png


ΑΙΤΙΕΣ ΚΟΛΠΙΤΙΔΑΣ - ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑΣ

Αν και η αιτιολογία της κολπίτιδας-τραχηλίτιδας, βιβλιογραφικά  δεν είναι απόλυτα κατανοητή, η έρευνα καθώς και η μακροχρόνια πρακτική εμπειρία επιβεβαίωσε ότι η τραχηλίτιδα και κυρίως η βακτηριδιακή κολπίτιδα είναι μια πολυπαραγοντική, πολυμικροβιακή φλεγμονή που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό του μικροτραυματισμού του τραχηλικού επιθηλίου ο οποίος παρεμβαίνει στις βιολογικές διεργασίες αναγέννησης και μετάλλαξης του, καθώς και στην μετατόπιση της ισορροπίας της βακτηριδιακής χλωρίδας του κόλπου και κατά συνέπεια στο περιβάλλον οξύτητας (pH) που προσφέρει αντιμικροβιακό περιβάλλον.

Ως αιτίες διαταραχής της κολπικής ισορροπίας θεωρούνται :
ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ
ΕΞΩΓΕΝΕΙΣ

Η ίδια η σεξουαλική ενδοκολπική επαφή
Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι
Σεξουαλική επαφή σε νεαρή ηλικία
Ιστορικό σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων
Σεξουαλικοί σύντροφοι με υψηλού κινδύνου ...σεξουαλική συμπεριφορά
Στοματικός έρωτας
Ενδοκολπική εκσπερμάτιση
Ψηλαφίσεις κόλπου τραχήλου

Λοιμώξεις κόλπου τραχήλου
Χρήση αντιβιοτικών δια της καταστροφής του γαλακτοβάκιλου
Τραυματικοί μηχανισμοί, τραυματική επαφή
Συσκευή για την υποστήριξη της μήτρας (πεσσού)
Δ ιάφραγμα
Αλλεργία στο σπερματοκτόνα που χρησιμοποιούνται για τον ...έλεγχο των συλλήψεων
Αλλεργία στο λατέξ προφυλακτικών
Πλύσεις κόλπου χωρίς ένδειξη ή πλύσεις με αντισηπτικά
Η έκθεση σε ένα χημικό

 

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΜΥΝΑΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ

Η φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου αποτελείται κυρίως από γαλακτοβάκιλο καθώς επίσης και μικρές αποικίες από αερόβια και αναερόβια βακτήρια. Στον στείρο κόλπο του νεογέννητου κοριτσιού οι πρώτοι άποικοι μικροοργανισμοί ενοφθαλμίζονται από τα κόπρανα του ιδίου και από τα χέρια αυτού που το περιποιείται. Από τα κοινά είδη που αποικούν τον κόλπο ο οποίος είναι πλούσιος σε ορμονική υποστήριξη κατά την γέννηση, προαιρετικά επικρατούν οι γαλακτοβάκιλοι. Ο κόλπος της γυναίκας επηρεάζεται από τα οιστρογόνα, γυναικεία ορμόνη σχετική με τον μηχανισμό ωορρηξίας, η οποία προκαλεί ωριμότητα στο κολπικό επιθήλιο και την έκκριση σακχάρων στο κολπικό έκκριμα τα οποία διασπόνται από τον γαλακτοβάκιλο σε γαλακτικό οξύ. Οι γαλακτοβάκιλοι χρησιμεύουν ως μια φυσική άμυνα του κόλπου διαμέσου της παραγωγής αφενός μεν γαλακτικού οξέως, το οποίο διατηρεί το κολπικό pΗ κάτω από 4,5 και υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2 = οξυζενέ), το οποίο δρα ως αντισηπτικό και αναστέλλει την ανάπτυξη των μικροοργανισμών που δεν παράγουν το ένζυμο καταλάσης. Αυτός ο συνδυασμός δημιουργεί μια ισχυρή άμυνα ενάντια στην υπερβολική αύξηση των άλλων κολπικών βακτηριδίων, ιδιαίτερα των αναερόβιων. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι, ορισμένα είδη από γαλακτοβάκιλους χρησιμοποιούν τις φλαβοπρωτεΐνες για την τελική οξείδωση και παράγουν υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2). Διαπιστώθηκε ότι η απουσία του υπεροξειδίου του υδρογόνου που παράγουν οι γαλακτοβάκιλοι, ήταν παράγοντας κινδύνου για μετέπειτα ανάπτυξη αναερόβιας κολπίτιδας. Επίσης, το εντερικό είδος του γαλακτοβάκιλου που υπάρχει στον κόλπο, έχει αποδειχθεί ότι αναχαιτίζει μια μεγάλη ποικιλία από αερόβιους μικροοργανισμούς, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τα κολοβακτηρίδια, κλωστηρίδια, βακτηριοειδή, οι σταφυλόκοκκοι, στρεπτόκοκκοι και τα εντεροβακτηριοειδή.

Η λογική της ζυγαριάς στην βακτηριδιακή ισορροπία του κόλπου
colpitis.png

Σε γυναίκες με βακτηριδιακή κολπίτιδα (ΒΚ), η συγκέντρωση των γαλακτοβάκιλων μειώνεται σημαντικά (λιγότερες από 10.000 αποικίες / ml κολπικού υγρού) που επιτρέπει την υπερανάπτυξη των αναερόβιων, Gardnerella vaginalis και Mycoplasma hominis, που επικρατούν σε αριθμούς 100 έως 1000 φορές υψηλότερες από ό, τι στις γυναίκες με φυσιολογική χλωρίδα. Ειδικότερα, G. vaginalis, Peptostreptococcus spp., Prevotdla spp. και Mobiluncus spp. είναι παρόντες σε αυξημένους αριθμούς σε γυναίκες με βακτηριδιακή κολπίτιδα.

Η τραχηλίτιδα που συνοδεύεται από βλεννοπυώδες έκκριμα μπορεί να προκληθεί από χλαμύδια (Chlamydia trachomatis) ή από γονόκοκκο (Neisseria gonorrhoeae). Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις τραχηλίτιδας με έκκριμα δεν μπορεί εργαστηριακά να απομονωθεί μικροοργανισμός. Επίσης η τραχηλίτιδα μπορεί να παραμένει παρά τις επανειλημμένες αντιμικροβιακές θεραπείες. Στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται εμμένουσα ή υποτροπιάζουσα τραχηλίτιδα χωρίς διαπίστωση μικροβιακού παράγοντα, σε αυτές τις επίμονες περιπτώσεις η βλεννοπυώδης τραχηλίτιδα αποδίδεται σε άλλους μη μικροβιολογικά καθοριστικούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα η φλεγμονή στη ζώνη μετάλλαξης ή σε εκτρόπιο (εικόνες) του αδενικού επιθηλίου του τραχήλου.

 

Λόγω της εγγύτητας και της επικοινωνίας του έξω και έσω γεννητικού συστήματος της γυναίκας, γυναίκες με ΒΚ διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για να αναπτύξουν λοίμωξη του έσω γεννητικού συστήματος (μήτρα, σάλπιγγες, ωοθήκες).

ΒΑΚΤΗΡΙΔΙΑΚΗ  ΚΟΛΠΙΤΙΔΑ  ΚΑΙ  ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Ένας μηχανισμός με τον οποίο αιτιολογείται ότι οι μικροοργανισμοί από μια γεννητική λοίμωξη στην έγκυο γυναίκα μπορούν να προκαλέσουν πρόωρο τοκετό είναι μέσω της μεταφοράς τους από την περιοχή του κόλπου και του τραχήλου στον πλακούντα, στο φθαρτό και στις μεμβράνες του αμνιακού σάκου. Μελέτες δείχνου ότι στο αμνιακό υγρό, σε περίπτωση λοίμωξης, υπάρχουν αυξημένα επίπεδα από κυτοκίνες, όπως η ιντερλευκίνη-1 (IL-1), η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) καθώς και οι προσταγλανδίνες PGE2 και PGF2a. Η ιντερλευκίνη IL-1 πιστεύεται ότι προωθεί τη σύνθεση της IL-6 και IL-8, η οποίες στη συνέχεια ενεργοποιούν την παραγωγή των προσταγλανδινών Ε2 και F2a. Είναι γνωστό ότι οι προσταγλανδίνες αυτές ενεργοποιούν την δραστηριότητα της μήτρας προκαλώντας συστολές με απώτερη συνέπεια την πρόωρη διαστολή του τραχήλου και την ρήξη των υμένων.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες περίπου μία στις 10 γεννήσεις συμβαίνει πρόωρα. Η σαφής αιτιολογία στις περισσότερες περιπτώσεις πρόωρου τοκετού είναι άγνωστη. Οι κυριότερες αιτίες περιλαμβάνουν τις ανατομικές ανωμαλίες της μήτρας και του τραχήλου της, την πρόωρη ρήξη των υμένων, προδρομικό πλακούντα, αποκόλληση του πλακούντα, τραύμα, υπερβολική διόγκωση της μήτρας όπως στις περιπτώσεις με υδράμνιο ή δίδυμο κύηση και τη μόλυνση. Υπολογίζεται ότι το 40% των πρόωρων τοκετών οφείλονται στην μόλυνση.

Μελέτες στην προηγούμενη δεκαετία, έχουν δείξει ότι η ασυμπτωματική (υποκλινική) βακτηριδιακή κολπίτιδα, με υπερανάπτυξη από αναερόβια είδη (συμπεριλαμβανομένων των βακτηριοειδών, είδη του Peptostreptococcus και Gardnerella vaginalis), συνδέεται με πρόωρο τοκετό σε έγκυες υψηλού κινδύνου. Η ασυμπτωματική βακτηριδιακή κολπίτιδα έχει συχνότητα 40%.

Σε ορισμένες μελέτες, η θεραπεία της βακτηριδιακής κολπίτιδας έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα ποσοστά πρόωρου τοκετού σε γυναίκες που έχουν ιστορικό πρόωρου τοκετού ή που ζυγίζουν λιγότερο από 50 kg προ της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, η θεραπεία της βακτηριδιακής κολπίτιδας σε χαμηλού κινδύνου γυναίκες δεν φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Μέχρι σήμερα η υπάρχουσα βιβλιογραφική γνώση είναι ανεπαρκής να αποδείξει ότι η διαλογή και η θεραπεία όλων των εγκύων ασθενών με βακτηριδιακή κολπίτιδα θα μειώσει τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Το ουρεόπλασμα (ureaplasma urealyticum) είναι ένα είδος μυκοπλάσματος που κατοικεί συνήθως το γεννητικό και ουροποιητικό σύστημα της γυναίκας. Δεν υπάρχει βιβλιογραφική συναίνεση των ερευνητών για το αν U. urealyticum είναι παθογόνος μικροοργανισμός ή για το ρόλο του στον πρόωρο τοκετό. Οι υπηρεσίες υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες συνιστούν ότι κάθε έγκυος γυναίκα θα πρέπει να υποβάλλεται σε έλεγχο για γονοκοκκική προβολή στην αρχική επίσκεψη ή διαλογή για ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για βλεννόρροια. Επίσης συνιστούν επανάληψη του ελέγχου στο τρίτο τρίμηνο για ασθενείς υψηλού κινδύνου και έχουν ως στόχο την πρόληψη της νεογνικής προωρότητας.

Πρόσφατη μελέτη σε ποντίκια έχει αποδείξει ότι η ενδοκολπική χρήση προβιοτικών με γαλακτοβάκκιλους rhamnosus σε εξασθενημένους από λιποπολυσακχαρίτες κόλπους αποκαθιστά την προκαλούμενη φλεγμονή και τον κατά συνέπεια πρόωρο τοκετό. Είναι γνωστό ότι η κολπική μόλυνση στην έγκυο γυναίκα και η συνέπεια αυτής που εκδηλώνεται φλεγμονή του αμνιακού σάκου (αμνιονίτιδα), οδηγεί σε πρόωρη ρήξη των υμένων και σε πρόωρο τοκετό.Επίσης είναι γνωστό ότι το όξινο pH του κόλπου που δρα αντιμικροβιακά και προστατευτικά στις μολύνσεις, παράγεται από τον μεταβολισμό των λιποπολυσακχαριτών από τον γαλακτοβάκιλλο, ο οποίος θα πρέπει να βρίσκεται σε επάρκεια στον κόλπο της γυναίκας. Εργαστηριακά αποδείχθηκε ότι η χρήση προβιοτικών ελαττώνει σημαντικά την προκαλούμενη από ανεπάρκεια πολυσακχαρίτης φλεγμονή και την παραγωγή της ιντερλευκίνης και παράγοντα νέκρωσης όγκων στο μητρικό πλάσμα, στο μυομήτριο, στον πλακούντα και στο αμνιακό υγρό. Οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι η τοποθέτηση προβιοτικών στον κόλπο της εγκύου γυναίκας, μπορεί να να έχει θεραπευτικά οφέλη στην πρόληψη της μόλυνσης που σχετίζεται με πρόωρο τοκετό και για τον έλεγχο των της ενδομήτριας φλεγμονής. (πηγή)

Από την δική μας πρακτική εμπειρία, έχουμε εξάγει το συμπέρασμα ότι η ιατρική προσοχή στις λοιμώξεις του γεννητικού συστήματος της γυναίκας και η σεξουαλική συμπεριφορά του ζεύγους που καθοδηγείται από τον ειδικό και έμπειρο ιατρό αποτελεί το κυρίως μέσο προφύλαξης από την πρόωρη ρήξη των υμένων. Σε αντιδιαστολή με την αναφερομένη συχνότητα στις ΗΠΑ (10%), στις δικές μας περιπτώσεις, όπου διατηρήσαμε αυστηρό πρωτόκολλο, η συχνότητα πρόωρου τοκετού σε ηλικία κύησης μικρότερης από 37 εβδομάδες ήταν μόνο 1,78%.


ΑΝΑΓΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

ΔΕΝ είναι αναγκαία η θεραπεία σε κάθε περίπτωση που τίθεται διάγνωση τραχηλίτιδας.
Η θεραπεία κάθε περίπτωσης αποτελεί ιατρική υπερβολή χωρίς επιστημονική και πρακτική βάση.

Στην ιατρική επιστήμη σε κάθε θεραπευτική προσέγγιση εφαρμόζεται ο κώδικας θεραπείας που αποτελεί τον κανόνα κόστους προς όφελος που ισχύει και σε όλες τις κοινωνικές συναλλαγές μας.

Ο θεραπευτικός κώδικας στην απόφαση θεραπείας στην ιατρική επιβάλλεται και πρέπει να έχει την ακόλουθη ιεράρχηση της:

  • Αν η θεραπεία θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο στην κατάσταση του οργανισμού της γυναίκας ;
  • Αν το θεραπευτικό αποτέλεσμα θα παραμείνει (δεν θα υποτροπιάσει) και πόσο χρονικό διάστημα προβλέπεται να παραμείνει ;
  • Αν η θεραπεία θα έχει παρενέργειες και σε τι συχνότητα και βαθμό προβλέπεται ;
  • Η ενόχληση από το είδος της παρέμβασης που πρέπει να γίνει στον οργανισμό για την θεραπεία ;
  • Το οικονομικό κόστος της θεραπείας ανεξάρτητα αν βαραίνει το κρατικό σύστημα περίθαλψης ή όχι ;
  • και τέλος αν αποφασιστεί θεραπεία, πρέπει να είναι σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και τα δημοσιευμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα.

Συμπερασματικά :

1. √ Αν η θεραπεία δεν θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο στην κατάσταση του οργανισμού της γυναίκας,

2. Αν το θεραπευτικό αποτέλεσμα θα είναι πρόσκαιρο (δεν θα είναι μόνιμο)

3. Αν η θεραπεία θα έχει παρενέργειες

4. Αν το είδος της παρέμβασης που πρέπει να γίνει είναι σοβαρά επιβαρυντικό στον οργανισμό

5. Αν το οικονομικό κόστος της θεραπείας είναι δυσανάλογο σε σχέση με το όφελος της θεραπείας

τότε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΠΙΜΗ Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΝΔΕΙΞΗ !

Αν όμως αποφασιστεί θεραπεία, πρέπει να είναι σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και τα δημοσιευμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα.


Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΦΟΥ

Στη βιβλιογραφία περιγράφεται ότι η μικροβιακή χλωρίδα στο γεννητικό σύστημα του άρρενα, δυνητικά μπορεί να επηρεάσει βλαπτικά τόσο τον ίδιο, όσο και την υγεία της σεξουαλικού συντρόφου. Η μικροβιακή χλωρίδα υφίσταται στο κατώτερο γεννητικό σύστημα του άρρενα, ως επί το πλείστον στην ουρήθρα και την στεφανιαία αύλακα, ενώ μεταξύ των ατόμων υφίσταται υψηλή μεταβλητότητα στο είδος και τον πληθυσμό της μικροχλωρίδας. Οι σημαντικές διαφορές εμφανίζονται μεταξύ των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών που αφορά τους άνδρες θετικούς σε παθογόνα και αρνητικούς, καθώς και αν υπάρχει περιτομή των ανδρών ή όχι. Η άνω γεννητική οδός είναι γενικά απαλλαγμένη από μικρόβια, εκτός από την περίπτωση των λοιμώξεων. Ασθενείς με προστατίτιδα συχνά έχουν άφθονη μικροβιακή ποσότητα στο σπέρμα τους, στο έκκριμα του αδένα του προστάτη με ή χωρίς μάλαξη και στα ούρα. Ο εντοπισμός βακτηριδίων στο κατώτερο ουρογεννητικό σύστημα έχει αμφίβολο ρόλο στην ανδρική παθογένεια του ουρογεννητικού  συστήματος,  υφίσταται συχνά ως επιφανειακή χλωρίδα, αλλά μερικές φορές συνδέεται με προστατίτιδα και ουρηθρίτιδα. Οι ανταλλαγή μικροχλωρίδας μεταξύ αρσενικών και θηλυκών γεννητικών οργάνων είναι πολύ πιθανό, όμως υπάρχουν πολύ σπάνιες και αντικρουόμενες μελέτες που αφορούν της αλληλεπίδραση στα γεννητικά όργανα του ζεύγους και την δυνητική παθογένεια. Στον άνδρα γενικά, παρατηρείται αύξηση της μικροχλωρίδας στο έξω γεννητικό σύστημα του, που σχετίζεται με την μικροχλωρίδα τύπου βακτηριδιακής κολπίτιδας και του τύπου των κολοβακτηριδίων. Η χλωρίδα αυτή είναι τα πιο χαρακτηριστικά ευρήματα στους άνδρες, ενώ σημαντικά παθογόνες μορφές όπως τα χλαμύδια και το μυκόπλασμα σπανίζουν. (πηγή)

Υπάρχει βιβλιογραφική ασάφεια για το αν η παράλληλη αντιμικροβιακή θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων των γυναικών που υποβάλλονται σε θεραπεία κολπίτιδας, μπορεί να βελτιώσει τα ποσοστά ίασης. Σε μελέτη ανασκόπησης της βιβλιογραφίας, παρέχεται μια σημαντική εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων για την ταυτόχρονη θεραπευτική αντιμετώπιση του συντρόφου των γυναικών που πάσχουν από την βακτηριδιακή κολπίτιδα. Δυστυχώς, δεν βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τη θεραπεία των εταίρων των γυναικών που πάσχουν από την βακτηριδιακή κολπίτιδα. (πηγή)

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ :

1) Oxford Journals, Medicine, Clinical Infectious Diseases, Volume 44, Issue Supplement 3, Pp. S102-S110.
http://cid.oxfordjournals.org/content/44/Supplement_3/S102.long

2) Infect Dis Obstet Gynecol, v.8(3-4); 2000 PMC1784684
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1784684/

3) AAFP Home Page, News & Publications, Journals, afp, Vol. 65/No. 2(January 15, 2002)
http://www.aafp.org/afp/2002/0115/p241.html

4) AAFP Home Page, News & Publications, Journals, afp, Vol. 61/No. 2(January 15, 2000)
http://www.aafp.org/afp/2000/0115/p379.html

5) Pharmacol Res. 2013 Mar;69(1):32-41. doi: 10.1016/j.phrs.2012.10.019. Epub 2012 Nov 8.
Microbiota of male genital tract: impact on the health of man and his partner.
Mändar R.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23142212

6) British Journal of General Practice, November 1999,49,913-918
Should sexual partners of women with bacterialvaginosis receive treatment?
JOHN POTTER
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1313567/pdf/10818662.pdf

© Δρ Θεόδ.Ξ.Βασιλειάδης
CDR012H